Lezers en lezeressen. (Door Jan Stoefzand)

Het zijn minder mooie tijden die wij met ons allen nu doorlopen.

Als we de politiek in Hoogeveen bekijken, beluisteren, dan bekruipt mij een gevoel van ongeloof.. Is dit Hoogeveen, vraag ik mij af. In het verleden was er ook wel eens een verschil maar 32 jaar politiek in Hoogeveen gaf minder spanning en onvrede dan de afgelopen 3 jaar. Steeds konden de raadsleden door een deur. Dat lijkt nu een stuk anders. Afspraken zijn er gemaakt maar worden in korte tijd alweer in de prullenbak gestopt. De laatste begrotingsvergadering laat dit duidelijk zien. Wat moet het zakencollege hiervan denken en nog belangrijker wat moet je ermee doen. Met de kleinst mogelijke meerderheid heb je steun voor het uitgestippelde beleid. Nota bene uitgezet door de raad. Dit uiteraard in sessies om te komen tot een sluitende begroting. En was het meeste van dit beleid ook al niet in gang gezet door, onder aanvoering van, het afgetreden college.

Dat wij als inwoners het gelag moeten betalen van de ontstane tekorten is geen bijzonderheid maar wel de wrange nasmaak. Ik wil hiermee zeggen dat alles wat de politiek doet, mooi of lelijk, de gevolgen komen op het bordje van de bevolking. Ook raadsleden betalen en ervaren die gevolgen. Inwoners die getroffen worden in directe zin laten zich wel horen.

Ik denk en kijk nog wel eens terug. In het verleden gingen er wel eens stemmen op om de onroerend zaak belasting (OZB) te verhogen want Hoogeveen was een goedkope gemeente. Dit extra verhogen werd steeds niet doorgevoerd. We wilden die goedkope gemeente blijven en zijn. Hadden we dan dit ontstane tekort voorkomen? IK denk van niet. Want dat extra geld was binnen no time uitgegeven aan wensen die er veel zijn. Mijn inziens was het probleem dan nu nog vele malen groter geweest en waren we zeker een art 12 gemeente geworden.

Persoonlijk bemoei ik mij bijna niet meer met politiek. Dat ik momenteel nog inval als voorzitter van het bestuur Gemeente belangen is meer uit een soort van onderbuikgevoel dat ik mijn partij, waar ik mijn hele leven mee van doen had, niet zomaar in de steek laat. Maar 3 jaar geleden ben ik gestopt met de raad en wilde toen eigenlijk helemaal een punt zetten onder bestuurlijk werk. Na de verkiezingen kwam ik toch nog in het bestuur. Daar had ik toen geen moeite mee. Maar voorzitter zijn is en was teveel gevraagd vooral gezien de tijd waarin wij nu verkeren en alles wat er heeft plaats gevonden. Ik had dat niet kunnen en zeker niet willen bedenken. Maar met de gedachte het rustig aan te doen, geen motivatie meer, niet op de stoel van opvolgers te willen zitten, is de functie voorzitter niet tot tevredenheid uit te voeren.

In de verkiezingstijd eind 2017 begin 2018 heb ik diverse malen gezegd, “de grootste partij worden is mooi maar de grootste partij zijn”daar kom je nog wel achter.

Uiteraard is de corona wereld waarin we leven ook niet bevorderlijk voor een juiste inzet. Afstandelijk is nu een gebruik. Persoonlijk ga ik er zo voorzichtig mogelijk mee om. Maar dat houdt wel in dat je de mensen meer niet ziet dan wel. En juist dit laatste de mens waarmee je spreekt niet ziet is voor mij een manco die je niet even wegneemt. Het zo voorzichtig mogelijk heeft uiteraard ook met eigen omstandigheden te maken. Al voel ik mij kerngezond doch heb ik ook veel doorstaan de laatste 2 jaar. Dat maakt mede dat ik mij zo rustig mogelijk moet houden. En dat valt van tijd tot tijd echt niet mee. Want ik was anders gewend.

We zitten inmiddels aan het eind van 2020. Een jaar dat politiek gezien, voor Hoogeveen  zo snel mogelijk achter ons galaten moet worden. Uiteraard hopen we ook dat virus ons zo spoedig mogelijk verlaat of met de middelen teruggedrongen kan worden.

Er komt een jaar aan waarin de voorbereidingen voor de verkiezingen moeten plaats vinden. Gezien de achter ons liggende tijd een klus die ontzettend veel inzet vraagt. Allen die zich daarvoor willen en kunnen inzetten veel wijsheid en succes gewenst. Als laatste wil ik via deze weg ieder vrolijke en gezegende feestdagen wensen en een voorspoedig 2021

Met vriendelijke groet, Jan Stoefzand.